Դուռս բա խեցին։ Մի աղջնակ էր` ձեռքին ինչ–որ ցուցակ: – Դուք «Հայաստան» դաշինքին ո՞նց եք վերաբերվում: Էդպես էլ չիմացա բայց, թե պայուսակի մեջ ինչ կար։ Երեւի պիցցա էր

Լիզա Ճաղարյանը գրել է Դուռս բա խեցին։ Բացեցի։ Մի աղջնակ էր` ձեռքին ինչ–որ ցուցակ։

Հարցնում է. – Դուք ընտրություններին մասնակցելո՞ւ եք։ Ասացի` այո։ Հաջորդ հարցը, ուշադրություն.
– Դուք «Հայաստան» դաշինքին ո՞նց եք վերաբերվում։
Պատասխանս. – Ձե՞զ ինչ, ի՞նչ իրավունքով եք դուռս բախում, որ էդ հարցը տաք, չգիտե՞ք, որ քվեարկությունը գաղտնի է։
Կմկմում է. – Դե գիտեք… Ուղղակի… ուզում ենք իմանալ… թե… Պատասխանս. –Դե եթե էդքան շատ եք ուզում իմանալ, ուրեմն

իմացեք` զզզզզզզվում եմ «Հայաստան» դաշինքից, բավարարվա՞ծ եք։ Իսկ ձեր պայուսակի մեջ էլ երեւի փող է, հա՞. որ ով ասի` «Հայաստան» դաշինքին է ընտրելու, փող բաժանեք։ Կմկմում է. – Չէ… պայուսակում փող չի… Դուռը շրխկացրի քթին ու հայտարարում եմ` Քոչարյան Ռոբիկը անուղղելի սր իկա է` իր դաշնակների հետ միասին։ Եվ ով սրանց ընտրի` մուրացկան է ու լա փակեր։

Գետինը մտնեք։ Հ. Գ. Էդպես էլ չիմացա բայց, թե պայուսակի մեջ ինչ կար։ Երեւի պիցցա էր։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: