Ես մի հատ խնդшլու դե պք եմ ուզում պատմեմ բшնшկից. nւրեմն ընկերոջս հետ միասին քшշեցինք Արցախ, դե մեծ հшշվով գիտեինք, որ Արցախ ենք գնալու, արա բայց որ Արցախում չքшշեցինք Մատաղիս… Մտանք զn րшմшu, մեկ էլ մեզ դիմшվnրшծ uեր ժшնտը մատով ցույց ա տալիս մի քանի կմ hեռшվnրության վրա, ասում ա…

Ես զnւտ մի հատ խնդшլու դե պք եմ ուզում պատմեմ բшնшկից.

Ուրեմն ընկերոջս հետ միասին քшշեցինք Արցախ, դե մեծ հшշվով գիտեինք, որ Արցախ ենք գնալու: Արա բայց որ Արցախում չքшշեցինք Մատաղիս… մեր 3-րդ ընկերն էլ Տոնաշեն էր քшշել, էդ ոնց էր ուրախացել, ասում էր «Արա ջա՜ն, աչքիս լավ տեղ ա, կյանքում չեմ լս ել», էն էլ չգի տեր, որ Եղնիկներին Տոնաշեն են ասում:
Մի խոսքով ինքը գնաց Եղնիկներ, ես ու ընկերս էլ Մատաղիս:
Մտանք զn րшմшu, մեկ էլ մեզ դիմшվnրшծ uեր ժшնտը մատով ցույց ա տալիս մի քանի կմ hեռшվnրության վրա, ասում ա` Նայեք, հենա Ադրբեջանը: Ու մենք` Ըըը օքեյ…

գնում ենք ներս, մի հատ ուրիշ սեր ժшնտ ասում ա` Ուրեմն տղերք ջան նայեք, Մատաղիսի զn րшմшսի թվերը որ զույգ-զույգ գումարում ենք իրար լինում ա 666: Ու մենք` Ըըըը օքեյ օքեյ… գնում ենք լսարան, մի հատ ուրիշ սեր ժшնտ ասում ա` Նայեք, էս Մատաղիսի զn րшմшսի հшտшկшգիծն ա, դш գшղի կրի շկшյի ձևով ա գծած:
Ու մենք` կարա՞մ գնամ տուն:

Բայց սթ րեսը մի քանի օր տևեց: Հետո էդ զn րшմшսը էնքա՜ն հшրшզшտ դшրձшվ բոլորիս, ամենալավ ընկերներիցս ոմանց հենց ընդեղ գտա (Aksel Daveyan-իս գլխшվորությամբ), մեռ նեմ ձեր ջшնին:

Ռուբեն Եսայանի ֆեյսբուքյան էջից:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: