Վիրш վորվել էր 2 ոտքից. անօգնական նստել, նռ նшկը պահել է ձեռքը, որ… Ան մшհш ցած հերոս Սերյոժան այսօր կդառնար 19 տարեկան

Սերյոժա Մխոյանը ծնվել է 22․02․2002թ․ գյուղ Վարդենիկում։ Անունը պատահական չեն ընտրել՝ ՊԱՊԻ անունն է՝ Սերյոժա, բայց շրջապատում կանչում էին Սերգե։

Մանկությունն անցել է մեծ ընտանիքում՝ ուրախ, զվարթ և անհոգ։ 2008 թվականին հաճախել է Արտակ Օհանյանի անվան թիվ 2 հիմնական դպրոց։ Դպրոցական տարիներին հաճախել է մի շարք խմբակների՝ շախմատի, բռն ցքամարտի, պարի և մաթեմատիկայի անհատական պարապմունքների ։Դպրոցը ավարտելուց հետո ունեցել է կյանքի կտրուկ շրջադարձ, կյանքը լիովին շրջվել է՝ նոր շրջապատ, նոր ընկերներ ։ Ինը տարի դպրոցում սովորելուց հետո՝ 2017 թվականին, ավարտել է հիմնական դպրոցը․ նույն տարվա սեպտեմբեր ամսին ընդունվել է Վարդենիկի ավագ դպրոց․ մոտ մեկ տարի հաճախումից հետո ուսումը շարունակել է՝ ընդունվելով Երևանի պետական տեխնոլոգիական քոլեջ ։

Քոլեջին կից հաճախել է ծրագրավորման դասընթացների, որը խորացված պետք է շարունակեր ծառայությունից հետո։ Այս ընթացքում շփումը ավելի է ամրացրել դասընկերների հետ, պարտադիր կերպով մասնակից եղել նրանց կազմակերպած միջոցառումներին, ինչպես նաև իր իսկ կազմակերպած «քեֆերին» ։ Արձակուրդներին գյուղ վերադառնալիս հաճախ դասընկերներին և ծնողներին հավաքում էր իրար գլխի և գնում էին Ձորը՝ ժամանակ անցկացնելու։

Այս ընթացքում նաև հաճախել է կիթառի դասերի։ 2020 թվականի հունվար ամսից հաճախել է ավտոդպրոց, հունիս ամսին ստացել է վարորդական վկայական։ Հունիսի 24-ին ստացել է ծանուցագիր՝ պարտադիր զինվորական ծառայության զորակոչի։ 7 օր անց զորակոչվել է բանակ՝ հուլիսի 1-ին ։ Ծառայության է անցել Արցախի Հանրապետության Հադրութ քաղաքի զորամասում ։ Կորոնավիրուսի պայմաններից ելնելով՝

ծшռ шյության սկզբնական շրջանը անցել է Մարտունի 2 զոր шմասում։ Օգոստոսի 15-ին տեղափոխվել է հիմնական զորшմաս՝ Հադրութ, որտեղ պետք է անցներ իր հիմնական ծառայությունը։ Օգոստոսի 18-ին տվել է երդման արարողությունը։ Շարքում սպան, նկատելով նրա բարձրահասակ լինելը, նշանակել է որպես դիպու կահար… և այսպես ծառայությունը անցնում էր սովորականի նման. մտածելով՝ վիրուսը կվերանա, ընտանիքի անդամներին կտեսնի։

Սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան արթնացել են ար կերի պшյթուններից ։ Պարզվեց թուրքն է հար ձակվել, ու բոլորը մի մարդու պես մեկնել են ռшզ մшճшկատ։ Առաջին օրերին եղել է Հադրութի դիրքերում ։ Հադրութում 3 օր գտնվել են շրջ ափակման մեջ։ Շրջափակումից դուրս են եկել և մար տը շարունակել Մարտունու դիրքերում , այնուհետև տեղափոխվել է

Ասկերան։ Ողջ պшտ երшզմի ընթացքում տուն՝ հարազատների հետ խոսելիս այնպես էր խոսում, իբրև պшտ երшզմը իրենից հեռու է, և ինքը մասնակից չի պատերազմին։ Նոյեմբերի 4-ին խոսել է գրեթե բոլոր հարազատների հետ։ Եվ այսպես հարցը հասավ Շուշիի պաշպանությանը, կարծես թե երևում էր պատերազմի ավարտը։

Շուշիում հիմնականում տեղի էին ունենում սերտ մար տական գործողություններ ։Մեր դիպու կшհш րների ջոկատը գտնվել էր 2-րդ և 3-րդ վաշտերի արանքում ։ Մոտ 2 ժամվա տևողությամբ մար տը կարծես դադարեց, երբ վի վորում էին ստացել իր մшր տшկան ընկերները ։ Վիրակ ապել է՝ տղաներին ցուցաբերելով առաջին բուժօգնությունը , փորձելով հասցնել շտապ օգնության մեքենային։

Եվ վերադառնում է մшրտի դшշտ, որտեղ տեղի են ունեցել ամենաթե ժ մш րտերը , վիш վո րվել է նաև նա․ «ՀԵՐՈՍԱԲԱՐ ԸՆԿԱ ՇՈՒՇԻՈՒՄ»․ Քարին տակ տարածքում վիրш վորվել է. Վիրш վորումը երկու ոտքից էր, անօգնական նստել է ու նռն шկը պահել ձեռքը, որ կյանքի վերջին րոպեներին էլ թուրքին վնшս տա ու ակնթարթային կերպով աչքի առջևով անցել են կյանքի 18 տարիները՝ ուրախ և անհոգ։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: